Toen ik tiener was kreeg ik therapieën, zoals ‘autonomie en individuatie’ en ‘emotie regulatie’ groepen. Ook individuele gesprekken en trauma behandelingen. In die periode maakte ik ook kennis met de 4 G’s. Achteraf ben ik daar onwijs blij mee, want later heb ik gemerkt hoe vaak je er mee wordt geconfronteerd en dat het ook van pas komt in gesprekken.

1. Gebeurtenis
2. Gedachte
3. Gevoel
4. Gedrag

Eventueel kan er ook nog een 5e G bij: Gevolg. Dit schema vond ik in het begin niet zo leuk om door te lopen, omdat je eigenlijk gewoon wil voelen wat je voelt en denken wat je denkt. Maar als je een beetje daar doorheen bent en je gaat ermee oefenen, kun je er ontzettend veel mee.

Even een simpel voorbeeld:

1. Gebeurtenis: je ziet een bekende, zwaait, maar diegene zwaait niet terug
2. Gedachte: degene vind mij niet de moeite waard, of wil me niet zien
3. Gevoel: geschrokken, rot gevoel, bezorgd, boos
4. Gedrag: je stuurt diegene geen bericht meer

Hierin zie je duidelijk dat de gedachte het gevoel veroorzaakt en het gevoel ook je gedrag bepaalt. Dit voorbeeld is simpel, maar ook in meer complexe situaties vind ik het erg leuk om terug te vallen op dit schema. Vooral wanneer mensen last ervaren van negatieve gevoelens, of nadelige patronen waar ze niks aan hebben, kan het heel nuttig zijn om een nadruk te leggen op wat er aan voorafging en dan vooral: wat voor gevolg wil iemand? Wil de persoon die deze last ervaart dit zo houden, of wil deze persoon eigenlijk een fijne avond hebben en vol goede moed de volgende dag beginnen? Wanneer het doel is, dat iemand graag een fijne avond wil hebben in plaats van een hele negatieve situatie, kun je nadenken over welke gedachten er nodig zijn om een beter gevoel te krijgen. Dat betere gevoel resulteert weer in beter gedrag dat het doel kan verwezenlijken. Ook kan je het schema andersom doorlopen om te onderzoeken waar het mis ging, door de vragen: welk gevoel had ik? Welke gedachte ging hieraan vooraf?

In de opvoeding van kinderen is het ook helemaal niet verkeerd om stil te staan bij gevoelens en gedachten en dus ook de verbinding te maken tussen die 2. Het kan nuttig zijn om met je kinderen te bespreken hoe hun dag was, of bijvoorbeeld grapjes te maken over hoe een hele andere reactie de wereld op zijn kop had gezet. Ik had het zelf als kind denk ik best interessant gevonden om dit schema op een leuke manier te leren kennen en heb vaak gedacht over veel therapeutische interventies: dit had ik op school al moeten horen.